Kościoły

Kościół na Pęksowym Brzysku

Drewniany kościółek pod wezwaniem Matki Boskiej Częstochowskiej jest najstarszym tego typu zabytkiem w Zakopanem. Pierwsza część kościoła została wybudowana w 1847 roku przez Sebastiana Gąsienicę Sobczyka wspieranego przez okolicznych mieszkańców.
Kościół jest budynkiem o konstrukcji zrębowej, ścianach oszalowanych zarówno od wewnątrz jak i z zewnątrz.
Funkcjonowanie rozpoczął w roku 1848, a niedługo później, w latach 1850 – 1950, pod okiem pierwszego zakopiańskiego proboszcza Józefa Stolarczyka, została dobudowana dodatkowa część z wieżą oraz wolnostojące dzwonnica, plebania i organistówka.

Ołtarze znajdujące się wewnątrz kościoła wykonał miejscowy artysta Wojciech Kułach-Wawrzyńcok w połowie XIX wieku. We wnętrzu znajduje się ponadto kilka interesujących dzieł dziewiętnastowiecznej sztuki ludowej – wśród nich obraz przedstawiający świętego Pawła spadającego z konia. W kościółku znajdują się również dzieła artystów współczesnych – bogato zdobione zasłony mens ołtarzowych wykonane przez Karola Kłosowskiego i Marię Bujakową, a także obrazy malowane na szkle autorstwa Eweliny Pęksowej.
Swoje obecne imię kościół otrzymał dopiero w latach trzydziestych XX wieku, wcześniej nosił imię św. Klemensa. W 2003 roku budowla przeszła remont konserwatorski.
Na terenie otaczającym kościół znajdują się także zabytkowa Kaplica Gąsieniców oraz Cmentarz Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku.

 

       

Kaplica na Jaszczurówce

Kaplica Najświętszego Serca Jezusa – kościół filialny parafii rzymskokatolickiej w Toporowej Cyrhli. Świątynię zaprojektowaną przez Stanisława Witkiewicza rozpoczęto budować w roku 1904, a poświęcono w 1907 - jest przykładem budowli w tzw. stylu zakopiańskim, którego współtwórcą był Stanisław Witkiewicz. 

Od 1983 r. pieczę nad nią mają księża marianie z Toporowej Cyrhli. Formalnym właścicielem obiektu jest Tatrzański Park Narodowy, stoi ona ne jego terenie. 

Kaplica jest typowym przykładem stylu zakopiańskiego. Świątynia o widocznej konstrukcji zrębowej opiera się na wysokiej, kamiennej podmurówce. Z przodu posiada arkadowe podcienie. Na dachu krytym gontem umieszczono niewielką wieżyczkę, mieszczącą dzwon. Wnętrze składa się z prostokątnie zamkniętego prezbiterium oraz jednej nawy. Drewniany ołtarz główny przypomina góralską chatę. Wnętrze zdobią witraże projektowane przez S. Witkiewicza przedstawiające M.B. Częstochowską i Ostrobramską oraz herby Polski i Litwy. Ołtarze boczne, również wykonane z drewna pochodzą z lat 50. XX wieku.

 

     

Kościół św. Jana Apostoła i Ewangelisty na Harendzie

Drewniany kościół z XVIII wieku, przeniesiony w 1947 roku z Zakrzowa koło Kalwarii Zebrzydowskiej do Zakopanego. Otaczają go soboty. Wnętrze ozdobione jest malowidłami cechowymi, odnowionymi przez Władysława Jarockiego (zięcia Jana Kasprowicza).